Matruşka Familyası
Müzeyyenler ve müzeler, Duchamp’ın valizinde gezinen hergeleler. Matruşka misali iç içe ve de doğurgan, Her gelene bin küfür ve oldukça buyurgan. Broşürlerin arasında idam fermanı bulundu. Bakın! Ölen çocuklar annelerini doğurdu. Mitoz ve ardından gelen metastaz, Sana bin gece küfretsek yine de az. Bilmem bu kaçıncı Müzeyyen’in sonu, Tanrı bilir ben bilmem, bu kimin soyu. Zaman kağıdı, binbir gece mahzenlerde sarardı. Sonunda ölü torun, nenesiyle barıştı. Bir yıllık ömrü vardı Müzeyyenin, öyle nasipsiz! Cinsi belirsiz, cinsiyeti belirsiz, zürriyetsiz! Soyu terse akar bunların, ondandır bitmez miras kavgası, Ölü bebekten doğan anne v e onun Matruşka Familyası. Agu gugu! Agu gugu! Bu neyin sorgusu? Karşımda ağlayıp durma, ölü piç kurusu! Söyle kimsin sen? Lanet olsun Müzeyyen! Ne anlatır durursun kabrinden yahut müzenden?